Archivos para la Categoría 'Sabiduría Popular'

Sobre los informáticos

“Estudiar informática implica no tener amigas y pasarte el día entero en un sótano programando un script para descargar porno de manera automática

by Musterol

Orvidensen – Eliminenla

Cartagena llamando a tierra
elimínenla!!!!
eliminee eeh eeh
la instrucción

qué merece mas?
los que van viviendo por ahí
o los que vienen de por aquí?
hombre abandona!!

abandona!!

tira pa otro lado
tirala al mar
tres cuartas partes de agua
tirala al mar

el mar solo hay uno!
que se distribuye
que le ponen nombres
eso es otra cosa
aparte!!

que le ponen nombres
porque “Ellos”
le pusieron nombres

Hombre eh arh
elimina la “la mision”

NO MERECE VIVIR!!
QUIEN POR UN NOBLE IDEAL
NO ESTA DISPUSTO A MORIR
ZAPADORES!!

no, estamos
estamos aqui practicando
no pasa na!!

Orvidensen
eso es lo que hablan los nazis
orvi videenseen!!

GET ON MY HORSE

Get on my horse

Get on my horse

Seguramente estemos ante lo mejor que ha dado internet hasta la fecha, música infinita, absurda aleatoria, y desfragmentada en ecofragmas, por lo que encaja al 100% en este blog, debido a esto la meto en todas las categorías existentes, porque engloba todo lo que hay y lo que no hay todavía creado, porque así mismo se reproduce y proyecta recursivamente a un futuo a corto, medio y largo plazo, agradecer tambien a braindown por haber encontrado esta joya.

Vía | Braindown

Sabiduría Popular – by Walter Sobchak

49

“Una liga es una liga”

Los señores de colores y su sabiduría popular

Sabiduría Popular (2)

A donde fueres haz lo que vieres

Bonus track

El que mucho abarca poco aprieta

Bonus track 2

QUEÁIS CON EL URO!

rogalicia, molinillos,
tramusos, petos y pedras
de lumbre, que chispeaban
si las tirabas con juerza…
¡Güenos tiempos los d’antaño!
quien p’atrás gorver pudiera…
Cuando yo m’arrejuntaba
con cuatro más, ya no era
una pesetica sólo.
¡Era un duro, de una pieza!
y hasta allegué a ser de plata
que eso sí qu’era grandeza.
“Del tío sentao” me dicían
y el que teniba una ocena
era más rico qu’el Ray
d’España u de Ingalaterra.
Cuando m’echaban encima
del mostraor o una mesa
zurría como campanas
repicando dando vuertas.
El que pagaba dicía
más arbulloso qu’ochenta:
“To el mundo está convidao,
qu’es mi santo y hoy es fiesta
Y bebían correntales
con torraos y con almendras
mentres que yo desfrutaba
lo mesmo que burra suerta
pensando pa mis adrentos
que tuiquia la fiesta aquella
l’habían pagao conmigo
y que aquellas gentes eran
una miaja más amigos,
como son las gentes güenas.
Y echando el duro al cajón,
dispués de sacar la cuenta
entavía al hombre aquel
l’egorvían unas perras
pa ir al otro ventorrillo
y conviar al que juera.
He dicho.

Entradas siguientes »